Περί ποδηλάτου

Περί ποδηλάτου

 

Το ποδήλατο αποτελεί πλέον ιδανική λύση για μικρές και όχι μόνο αποστάσεις. Με την χρήση του μπορούμε να συνδυάσουμε την αναψυχή, την άθληση καθώς και έναν εναλλακτικό τρόπο μετακίνησης με αυξημένα οικολογικά χαρακτηριστικά. Για την επιλογή του ιδανικού ποδηλάτου το οποίο θα καλύπτει απόλυτα την χρήση στην οποία προορίζεται, θα πρέπει να αναφερθούν οι κατηγορίες των ποδηλάτων.

 

Επειδή οι κατηγορίες των ποδηλάτων έχουν αναλυθεί ουκ ολίγες φορές και προκειμένου να μην υπάρξει κίνδυνος παρερμηνειών, παραθέτουμε τις κατηγορίες όπως αυτές αναφέρονται στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας (http://www.hellenic-cycling.gr/ ).

 

Ποδήλατο δρόμου

Το ποδήλατο δρόμου είναι ένα ποδήλατο που ως επί το πλείστον έχει σχεδιαστεί για να κινείται σε δρόμους με άσφαλτο, βατό λιθόστρωτο ή πλακόστρωτο δρόμο. Με την χρήση που έχει επικρατήσει πάντως έχει καθιερωθεί και σαν αγωνιστικό ποδήλατο. Σε γενικές γραμμές έχει μεγάλους τροχούς 28 ιντσών, λεπτά και λεία ελαστικά, γυριστό τιμόνι και τα περισσότερα διαθέτουν πολλές ταχύτητες.

Το αγωνιστικό ποδήλατο έχει σχεδιαστεί με στόχο την καλύτερη αεροδυναμική του ποδηλάτη και το μικρό βάρος, βασιζόμενοι πάντοτε στους κανονισμούς της διεθνούς (UCI) και Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας (ΕΟΠ). Συνήθως το τιμόνι τοποθετείται πιο χαμηλά από το ύψος της σέλλας και οι δύο τροχοί βρίσκονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, έτσι ώστε το ποδήλατο να είναι πιο ευέλικτο. Το βάρος του όμως δεν πρέπει να είναι κάτω από 6,8 κιλά.

Για την κατασκευή ενός τέτοιου ποδηλάτου χρησιμοποιούνται κράματα σιδήρου, αλουμίνιο, ίνες άνθρακα (carbon) και τιτάνιο, υλικά που προδίδουν αντοχή, ακαμψία και μικρό βάρος. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δίνουν τον τίτλο του πιο γρήγορου ποδηλάτου σε τερέν με καλή ποιότητα οδοστρώματος.

Ποδήλατο πίστας

Το ποδήλατο πίστας είναι εντελώς διαφορετικό ποδήλατο από αυτό της ποδηλασίας δρόμου, βέβαια με την πρώτη ματιά αυτό δεν είναι εύκολα αντιληπτό. Είναι αυστηρά ποδήλατο αγώνων και έχει σχεδιαστεί για χρήση μόνο σε ποδηλατοδρόμια. Δεν διαθέτει ταχύτητες, ούτε φρένα και ο αθλητής χρησιμοποιεί μια ελεύθερη σχέση γραναζιών που έχει επιλέξει από πριν. Τα ελαστικά του είναι ακόμα πιο στενά, δέχονται εξαιρετικά μεγάλες πιέσεις και είναι πολύ ελαφριά, αφού ο κίνδυνος για να σκάσουν είναι σχεδόν ανύπαρκτος.

Ο σχεδιασμός του σκελετού είναι ακριβής και ακολουθεί τους κανονισμούς της διεθνούς (UCI) και Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας (ΕΟΠ). Αυτό το ποδήλατο είναι εξαιρετικά άκαμπτο και επίσης το φινίρισμά του είναι αρκετά αεροδυναμικό. Σε σχέση με το ποδήλατο δρόμου δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο το βάρος, όσο η ακαμψία του.

Στην κατασκευή ενός τέτοιου ποδηλάτου χρησιμοποιούνται κατά προτεραιότητα οι ίνες άνθρακα (carbon) αφού είναι εξαιρετικά άκαμπτες και μπορούν να πάρουν το σχήμα που επιθυμεί ο κατασκευαστής, με στόχο την καλύτερη αεροδυναμική. Οι τροχοί ακολουθούν την ίδια λογική και γι αυτό το λόγο χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον κλειστός τροχός πίσω και τροχός με λίγες ακτίνες μπροστά.

Ποδήλατο ορεινής ποδηλασίας (ΜΤΒ)

Το ποδήλατο ορεινής ποδηλασίας ή ποδήλατο βουνού έχει σχεδιαστεί για να μην αντιμετωπίζει προβλήματα όταν κινείται σε λασπώδης ή άγριες επιφάνειες, σε αντίθεση με το ποδήλατο δρόμου, που δεν μπορεί να αντεπεξέλθει. Έχει φαρδιά ελαστικά με τακούνια και διαθέτει αναρτήσεις. Η ανάρτηση στον μπροστινό τροχό τα πρώτα χρόνια ήταν δεδομένη ενώ τα τελευταία η χρήση ρυθμιζόμενων αναρτήσεων και στους δύο τροχούς γίνεται ακόμα πιο απαραίτητη. Πλέον τα περισσότερα ποδήλατα ορεινής ποδηλασίας διαθέτουν δισκόφρενα, αυξάνοντας κατά πολύ την απόδοσή τους, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Υπάρχουν 4 τύποι ποδηλάτων ορεινής ποδηλασίας ανάλογα με τον αγώνα και το έδαφός του:

  • Ποδήλατα χωρίς ανάρτηση (Fully rigid)
  • Ποδήλατα με ανάρτηση μπροστά (Hardtail)
  • Ποδήλατα με ανάρτηση μπροστά και ελαστικότητα στο πίσω μέρος (Soft Tail)
  • Ποδήλατα πλήρους ανάρτησης (Dual ή Full suspension)

Αυτά χρησιμοποιούνται σε αγώνες αντοχής, ελεύθερης βόλτας στο βουνό, κατάβασης και τετραπλού και το βάρος τους μπορεί να κυμαίνεται από 8 - 25 κιλά, ανάλογα με τη χρήση του.

ΒΜΧ

Είναι ποδήλατο με μικρές διαστάσεις για να έχει πολύ καλύτερο έλεγχο ο χειριστής του. Είναι ιδιαίτερα στιβαρό, με μεγάλη αντοχή και συνήθως έχουν χαμηλά τη σέλλα, ψηλά το τιμόνι και βάσεις για τα πόδια στους άξονες των πίσω και εμπρός τροχών, ανάλογα με την χρήση. Όταν ένα ποδήλατο προορίζεται για άλματα είναι πιο ελαφρύ, απ' ότι κάποιο άλλο που προορίζεται για χρήση στο δρόμο, ωστόσο το βάρος ξεκινά από 7 κιλά και μπορεί να φτάσει μέχρι τα 13.

Προτιμάται από ποδηλάτες μικρότερων ηλικιών αφού είναι ένα ποδήλατο που ελέγχεται πολύ πιο εύκολα σε σχέση με τα υπόλοιπα και αρκετά πιο ευέλικτο. 

Ποδήλατο πόλης

Το ποδήλατο πόλης είναι ένα ειδικά κατασκευασμένο ποδήλατο για την μετακίνηση σε μεγάλα αστικά κέντρα με την καλύτερη δυνατή απόδοση. Είναι ποδήλατα που διαθέτουν μεγάλους τροχούς με φαρδιά, αλλά λεία ελαστικά που βοηθούν στην γρηγορότερη μετακίνηση του ποδηλάτη μέσα στην πόλη που διαθέτει καλό οδόστρωμα. Είναι πιο γρήγορο ποδήλατο από αυτό της ορεινής ποδηλασίας και συνήθως προσφέρει μεγαλύτερη άνεση αφού έχει φαρδιά σέλα, ταχύτητες, υποδοχή σχάρας και μερικά από αυτά λασπωτήρες και φώτα.

Απευθύνονται σε άτομα που θέλουν να μετακινηθούν στην πόλη με το ποδήλατο, και που έχουν αποδεχθεί τα προτερήματά του, όπως το άνετο παρκάρισμα, την βελτίωση της φυσικής κατάστασης, τις οικολογικές του ιδιαιτερότητες, την ευκολία μετακίνησης, κ.α..

Στατικό ποδήλατο

Είναι ποδήλατο που χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον στο γυμναστήριο και έχει σκοπό την διατήρηση της καλή φυσικής κατάστασης όταν οι συνθήκες δεν επιτρέπουν την ποδηλασία σε εξωτερικό χώρο. Διαθέτει ελεγχόμενη ένταση και δυσκολία, ενώ χρησιμοποιείται επίσης για εργομετρικούς ελέγχους, προπόνηση εσωτερικής ποδηλασίας (indoor cycling) κ.α..

(Πηγή: Επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας (http://www.hellenic-cycling.gr/ ).

Αφού πλέον έχουμε κατανοήσει τις δυνατότητες της κάθε κατηγορίας ποδηλάτου, θα πρέπει να αποφασίσουμε το είδος ποδηλασίας που θέλουμε να κάνουμε. Ουσιαστικά θα πρέπει να αποφασίσουμε τι θα είναι αυτό που θα μας ευχαριστεί περισσότερο.

 

Τα παρακάτω ερωτήματα, ίσως βοηθήσουν στην τελική μας απόφαση.

 

  • Θέλουμε να κάνουμε ποδηλασία σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους διανύοντας ακόμα και υπεραστικές διαδρομές ?
  • Θέλουμε να κάνουμε ορεινή ποδηλασία διασχίζοντας μονοπάτια ?
  • Θέλουμε να κάνουμε ποδηλασία στην πόλη μας γύρω από τις γειτονιές της ?.
  • Θέλουμε να κάνουμε ποδηλασία και στην πόλη μας αλλά και στα κοντινά μας χωμάτινα η δασικά μονοπάτια ?
  • Θέλουμε να κάνουμε freestyle (tricks, άλματα κλπ) ?
     

Το κατάστημα Marathon Bikes με το εξειδικευμένο προσωπικό του, θα σας βοηθήσει να επιλέξετε το ποδήλατο που θα σας κάνει να νιώθετε ευχάριστα, ώστε να χαμογελάτε με την χρήση του όλο και περισσότερο. Όσο μεγαλύτερη είναι η χαρά που θα σας προσφέρει το ποδήλατο, τόσο περισσότερο θα θέλετε να το χρησιμοποιήσετε. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το μότο του Marathon Bikesτο οποίο αναφέρει, Ride your bike and free your mind  δηλ. “Οδήγησε το ποδήλατο σου και απελευθέρωσε το μυαλό σου”.

 

Θα θέλαμε να κάνουμε σαφές, ότι το ιδανικό ποδήλατο δεν είναι απαραίτητα το ακριβό ποδήλατο, αλλά το κατάλληλο ποδήλατο.

 

Αφού έχουμε καταλήξει στο επιθυμητό είδος ποδηλασίας, καθώς και στο οικονομικό εύρος που θέλουμε να κινηθούμε/διαθέσουμε, το επόμενο ζητούμενο μας είναι το κατάλληλο μέγεθος ποδηλάτου. Όποιες και να είναι οι σωματομετρικές διαστάσεις σας, υπάρχει ένα ποδήλατο για σας. Μπορούμε να ξοδέψουμε χιλιάδες ευρώ για την αγορά ενός ποδήλατου, εάν όμως δεν είναι το σωστό μέγεθος τα χρήματα είναι εντελώς χαμένα.

 

Το σώμα σας σε κάθε κατηγορία ποδηλάτου θα πρέπει να αισθάνεται άνετα, έτσι ώστε κατά την ποδηλασία να νιώθετε το ίδιο άνετα, όπως θα κάνατε ένα περίπατο πεζοί.  

 

Για την επιλογή του κατάλληλου μεγέθους, παραθέτουμε χρήσιμες πληροφορίες όπως αυτές αναφέρονται στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας (http://www.hellenic-cycling.gr/ ).

 

Ρυθμίσεις ποδηλάτου

 

Σωστή θέση του αθλητή πάνω στο ποδήλατο

 

Από τα πιο βασικά πράγματα τη στιγμή που κάποιος πρόκειται να αγοράσει καινούριο ποδήλατο είναι να αγοράσει το κατάλληλο. Εκτός από τους αρκετούς διαφορετικούς τύπους που μπορεί να κυκλοφορούν στην αγορά οι σωστές μετρήσεις σε οποιοδήποτε από αυτά μπορούν να αλλάξουν την δυσάρεστη εικόνα που αφήνει ένα λάθος ποδήλατο σε κάποιον ποδηλάτη. Αρχικά αυτή η νέα θέση μπορεί να δείχνει άβολη, με τα πόδια να αγγίζουν ελάχιστα το έδαφος και τον κορμό σε πλήρη έκταση, ωστόσο έχει αποδειχθεί ότι συμβάλει σημαντικά στην αύξηση της απόδοσης αλλά και στην πολύ σημαντική αποφυγή τραυματισμών ή πόνων.

 

Με τον τρόπο που αναγράφεται παρακάτω ο ποδηλάτης μπορεί να ασκείται πολύ πιο άνετα και πολύ πιο αποδοτικά, εκμεταλλευόμενος πολύ καλύτερα τη δύναμη όλου του σώματος. Παίρνοντας στοιχεία που έχουν γραφτεί στην ποδηλατική βιβλιογραφία από προπονητές ή παλιούς αθλητές (Eddie Borysewicz, Greg Lemond, Davis Phinney, Connie Carpenter) παραθέτουμε τα κυριότερα και πιο πρακτικά. Ολόκληρη η επίδραση της αθλητικής βιομηχανικής πάνω στην ποδηλατική κίνηση είναι για την αποδεδειγμένη αύξηση της απόδοσης, καθώς και την αποφυγή τραυματισμών.

 

Οι μετρήσεις αφορούν ποδήλατα δρόμου κλασσικής γεωμετρίας (με οριζόντιο τον πάνω σωλήνα), αλλά υπάρχουν και σημειώσεις που αφορούν τα ποδήλατα ορεινής ποδηλασίας και τα ποδήλατα τύπου σλόπινγκ. Παρακάτω αναγράφονται ένα - ένα τα βήματα για την σωστή θέση του αθλητή πάνω στο ποδήλατο.

 

ü  Βήμα 1ο. Μέτρηση καβάλου

 

Η συγκεκριμένη μέτρηση δεν γίνεται πάνω στο ποδήλατο, όμως θεωρείται απαραίτητη για κάποιες άλλες μετρήσεις. Χρειάζεται λοιπόν να μετρηθεί το μήκος των ποδιών του (χωρίς παπούτσια) μέχρι τον καβάλο. Αυτή η απόσταση είναι πολύ σημαντική για να πολλαπλασιαστεί με κάποιους συντελεστές για να μας δώσει το σωστό μέγεθος ποδηλάτου και το σωστό ύψος σέλλας, όπου ξεκινούν και οι μετρήσεις όπως αναγράφεται παρακάτω. Για να βρει κανείς το μήκος του καβάλου του πρέπει να σταθεί με την πλάτη στον τοίχο χωρίς να φορά παπούτσια σε σκληρό έδαφος, κοιτώντας ευθεία μπροστά. Βάζει ένα βιβλίο ή ένα κομμάτι ξύλου στον καβάλο του (ακριβώς όπως η πίεση που ασκείται από τη σέλλα), κοντράροντας το αντικείμενο στο τοίχο. Το σημείο που δείχνει στον τοίχο η πάνω επιφάνεια του αντικειμένου το μετράμε σε εκατοστά. Κάνοντας το ίδιο πράγμα δύο και τρεις φορές παίρνουμε τη μέση τιμή που μας δείχνει το ύψος του καβάλου του ενδιαφερόμενου.

 

ü  Βήμα 2ο. Μέγεθος ποδηλάτου

 

 Όταν εννοούμε μέγεθος ποδηλάτου εννοούμε το ύψος του κάθετου σωλήνα (είναι ο σωλήνας που συνδέει τη μεσαία τριβή με το παλουκόσελλο, γνωστός και ως seat tube). Οι σκελετοί ποδηλάτου μετριούνται με έναν από αυτούς τους δύο τρόπους: 1) από το κέντρο της μεσαίας τριβής μέχρι την κορυφή του κάθετου σωλήνα κοντά στη σέλλα ( centre to top  ή C-T) και 2) από το κέντρο της μεσαίας τριβής μέχρι το σημείο που το κέντρο του οριζόντιου σωλήνα τέμνει τον κάθετο (centre to centre ή C-C). Αυτό σημαίνει ότι όταν η απόσταση στο C-T είναι π.χ. 56 εκατοστά η απόσταση C-C θα είναι περίπου 53,3 - 54 εκατοστά (1-1,5 εκατοστά μικρότερη). Αυτές τις δύο ορολογίες στα ελληνικά μπορεί να τις προφέρουμε και ως μέση - πάνω (C-T) ή μέση - μέση (C-C).

 

Για να αποφασίσει κάποιος ποιο είναι το σωστό μήκος ποδηλάτου πρέπει να πολλαπλασιάσει το μήκος του καβάλου του επί 0.67. Για παράδειγμα αν κάποιος έχει καβάλο 85 εκατοστά τότε: 85 x 0.67 = 57 εκατοστά (C-T). Το μήκος του κάθετου σωλήνα (C-T) πρέπει να είναι 57 εκατοστά.

 

Ο 3 φορές νικητής του γύρου Γαλλίας, Αμερικανός Greg Lemond στο βιβλίο του αναγράφει ότι υπολογίζεις την απόσταση από C-C και την πολλαπλασιάζεις επί 0.65, όπου σε οδηγεί περίπου στο ίδιο αποτέλεσμα. Επίσης οι πολύ ψηλοί ποδηλάτες μπορεί να αισθάνονται άβολα, σύμφωνα με αυτούς τους τύπους. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να αγοράσει ποδήλατο που θα είναι 25-28 πόντους μικρότερο από το μήκος του καβάλου του, ρισκάροντας σε σχέση με την γεωμετρία (όπως θα δείτε παρακάτω).

 

Για τα ποδήλατα ορεινής ποδηλασίας ή τα ποδήλατα τύπου slopping ο σκελετός μπορεί να είναι περίπου 10-12 πόντους πιο μικρός από τα ποδήλατα κλασσικής γεωμετρίας δρόμου. Παραδείγματος χάρη για έναν ποδηλάτη που χρειάζεται ποδήλατο δρόμου 55 εκατοστά, θα χρειάζεται ποδήλατο ορεινής ποδηλασίας 43-45 πόντους. Και επειδή οι μετρήσεις εκεί είναι σε ίντσες θα χρειάζεται ποδήλατο 17-18 ιντσών.

 

Σε πολλές περιπτώσεις τα ποδήλατα ορεινής ποδηλασίας είναι προτιμότερο να αγοράζονται με βάση τον οριζόντιο σωλήνα (top tube) και αυτό γιατί έχει ελάχιστη επίπτωση στις γωνίες του ποδιού η χρησιμότητα ενός σκελετού 17 ή 19 ιντσών. Σε ένα τέτοιο παράδειγμα όμως η διαφορά των οριζόντιων σωλήνων μπορεί να φτάσει τη μία ίντσα, με αποτέλεσμα να χρειάζονται σημαντικές αλλαγές σε άλλα εξαρτήματα του ποδηλάτου (π.χ. λαιμός τιμονιού) και εκεί συνιστάται προσοχή. Οι μετρήσεις ωστόσο μπορούν να διορθωθούν με παραμέτρους που εξηγούνται παρακάτω.

 

ü  Βήμα 3ο. Ύψος σέλλας

 

Είναι η πιο σημαντική μέτρηση για την ευχαρίστηση ακόμα και της πιο απλής βόλτας. Υπάρχουν δύο τρόποι μετρήσεων, ο μαθηματικός και ο πρακτικός.

 

Στο πρώτο τρόπο μετρώντας το μήκος του καβάλου το πολλαπλασιάζεις με το 0.883. Παραδείγματος χάρη αν ο καβάλος ενός αθλητή είναι 85 εκατοστά τότε: 85 x 0.883 = 75 εκατοστά. Το μήκος από το κέντρο της μεσαίας τριβής μέχρι την επιφάνεια της σέλλας θα είναι 75 εκατοστά (και με βάση το παραπάνω παράδειγμα θα χρειάζεται ποδήλατο 57 εκατοστών (C-T).

 

Ο δεύτερος τρόπος μπορεί να ελεγχθεί οποιαδήποτε στιγμή και είναι πολύ πιο πρακτικός. Ο ποδηλάτης καθισμένος στη σέλλα σαν να ποδηλατεί ακουμπά τη φτέρνα στο πετάλι όταν αυτό είναι στο κατώτερο σημείο (φορώντας παπούτσια). Όταν η φτέρνα ακουμπά ίσα - ίσα το πετάλι σημαίνει ότι τo ύψος της σέλλας είναι σωστό. Πρέπει να υπάρχει μεγάλη ακρίβεια στις μετρήσεις αφού είναι πολύ σημαντική μία διαφορά ακόμα και 3-5 χιλιοστών. Επειδή η ποδηλατική κίνηση γίνεται με το μπροστά μέρος της πατούσας επιτυγχάνεται η μικρή γωνία στο γόνατο (5 μοιρών) όταν το πετάλι είναι στο κατώτερο σημείο.

 

Ο Greg Lemond συνιστά να χαμηλώνει περίπου 3 χιλιοστά η σέλλα όταν χρησιμοποιούνται αυτόματα πεντάλ, αν και αυτό εξαρτάται και από τον τύπο των αυτόματων πεντάλ που πλέον είναι αρκετοί. Επίσης μικρές τροποποιήσεις υπάρχουν και σε σχέση με το στιλ που ποδηλατεί ο κάθε αθλητής. Το βέβαιο είναι ότι όταν κάνεις αλλαγές στο ύψος της σέλλας, αυτές πρέπει να γίνονται αργά και σταδιακά αλλά και με πολύ ακρίβεια.

 

ü  Βήμα 4ο. Πέλμα και πετάλι

 

Το πέλμα του ποδιού πρέπει να πατάει σχεδόν με τη μύτη πάνω στο πετάλι έτσι ώστε να υπάρχει πολύ καλύτερη μεταφορά τη δύναμης από το πόδι προς τον βραχίονα. Για να μετρήσει κανείς το σωστό σημείο πρέπει απλά να περνά το μεγάλο κόκαλο του μεγάλου δακτύλου του ποδιού από την νοητή ευθεία του άξονα του πεταλιού. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται το σημείο που μεταφέρεται καλύτερα η δύναμη από το πόδι προς τον δισκοβραχίονα.

 

Επίσης όταν κάποιος χρησιμοποιεί αυτόματα πετάλια θα πρέπει η θέση των ποδιών του να είναι παράλληλη και ίσια. Δεν θα πρέπει δηλαδή οι φτέρνες του ποδηλάτη να είναι ούτε προς τα έξω, αλλά ούτε και προς τα μέσα, σε σχέση με τις μύτες του ποδιού και γι αυτό συνιστάται μεγάλη προσοχή στο βίδωμα της σχάρας των πεντάλ στο παπούτσι. Οι φτέρνες ου ποδηλάτη θα πρέπει να είναι παράλληλες και ίσιες σε σχέση με τις μύτες των ποδιών.

Επίσης τα γόνατα θα πρέπει να εκτελούν την πιο απλή, φυσική κίνηση κατά την διάρκεια μια πλήρους περιστροφής και να μην κουνιούνται ως προς πλάγιο άξονα τους (δεξιά ή αριστερά).

 

ü  Βήμα 5ο. Ράμμα - σέλλα

 

Λέγοντας ράμμα στην ποδηλατική διάλεκτο εννοούμε την ρύθμιση της σέλας ως προς την οριζόντια μετακίνησή της (μπροστά και πίσω). Δηλαδή το πόσο μακριά ή κοντά θα πρέπει να βρίσκεται σε σχέση με το τιμόνι. Για να πετύχουμε κάτι τέτοιο θα πρέπει να βρισκόμαστε σε τελείως οριζόντιο έδαφος (παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για την ακρίβεια των μετρήσεων) και να έχουμε ένα ράμμα (είναι μία συσκευή που έχει ένα βαρίδι στο κάτω μέρος, δείχνοντας πάντοτε την καθετότητα).

 

Κάνουμε ζέσταμα με ποδήλατο σε στατικό εργόμετρο έχοντας χαμηλή ένταση για περίπου 10 λεπτά. Αυτό γίνεται για να καθίσουμε στη θέση που καθόμαστε όταν κάνουμε ποδήλατο. Σταδιακά λοιπόν στην συνέχεια σταματάμε το πετάλι αφήνοντας τον βραχίονα σε οριζόντια θέση με το πόδι μας πάνω στο πετάλι. Χρησιμοποιώντας τη βοήθεια ενός φίλου μας που κρατά το ράμμα τοποθετεί το ράμμα κάτω από το γόνατο, στο σημείο που τελειώνει η επιγονατίδα. Αν το ράμμα που βρίσκεται κάτω από την επιγονατίδα περνά και από τον άξονα του πεταλιού η θέση είναι σωστή. Θυμηθείτε: δεν θα πρέπει να κουνηθείτε γιατί το αποτέλεσμα θα αλλοιωθεί και δεν θα είναι το αναμενόμενο. Σε περίπτωση που υπάρχει λάθος μετακινείτε τη σέλλα μπροστά ή πίσω ανάλογα με το πού χρειάζεται και επαναλαμβάνετε την ίδια διαδικασία.

 

Για πολλούς ποδηλάτες το ράμμα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην αθλητική απόδοση, αφού μπορεί να μετακινήσουν τη σέλλα πιο μπροστά ή πιο πίσω από την κανονική θέση, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους. Συνήθως οι αθλητές αντοχής, ανηφόρας ή οι αθλητές ορεινής ποδηλασίας βάζουν τη σέλλα πιο πίσω αφού έτσι χρησιμοποιούν καλύτερα τη δύναμή τους ή στον αντίποδα οι σπρίντερ βάζουν τη σέλλα πιο μπροστά για καλύτερη επιτάχυνση και στροφάρισμα (πολλές περιστροφές το λεπτό).

 

Αν δείτε ότι μετακινώντας τη σέλλα πιο πίσω δεν αρκεί για να φέρετε σωστά τη θέση σας στο ράμμα, αυτό σημαίνει ότι ο σκελετός είναι μικρός και χρειάζεστε έναν μεγαλύτερο. Αν από την άλλη το ράμμα δείχνει ότι η σέλλα πρέπει να πάει ακόμα πιο μπροστά, μάλλον πρέπει να αναζητήσετε ένα μικρότερο ποδήλατο. Τα ποδήλατα τύπου σλόπινγκ ή ορεινής ποδηλασίας είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε μετακινώντας τη σέλλα να δείχνει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

 

Τέλος η σέλλα για να μπορέσει να είναι άνετη θα πρέπει να είναι τελείως οριζόντια. Έχουν σχεδιαστεί με γνώμονα την άνεση και τη μείωση βάρους, ωστόσο μια σέλλα αν είναι ψηλότερα η μύτη της ή το πίσω μέρος της δεν δουλεύει σωστά και μπορεί να σπάσει, να κουράσει ή να τραυματίσει τον αθλούμενο. Επίσης δεν θα πρέπει να είναι στραβή ή σπασμένη, που πιθανόν να έχει προκληθεί από κάποια πτώση.

 

ü  Βήμα 6ο. Ρύθμιση λαιμού - μήκος οριζόντιου σωλήνα

 

Το επόμενο βήμα είναι η ρύθμιση για το μήκος του λαιμού. Παίζει πολύ σημαντικό ρόλο κυρίως για την πολύ καλύτερη αναπνοή κατά την άσκηση, περισσότερη άνεση και αποφυγή τραυματισμών στην μέση και το λαιμό, αλλά και την καλύτερη κατανομή του βάρους πάνω στο ποδήλατο.

 

Η ιδανική θέση ποικίλει, ανάλογα με τον κάθε ποδηλάτη, το στιλ του, την ευλυγισία του, τις αναλογίες του σώματός του, καθώς και την γεωμετρία του ποδηλάτου, μεταξύ άλλων. Συνήθως η σωστή θέση του πάνω μέρους του σώματος έρχεται σιγά - σιγά, με τις ώρες προπόνησης, αναπτύσσοντας μια θέση όσο το δυνατόν πιο χαμηλά και πιο μακριά από τη σέλλα, αποκτώντας ευλυγισία. Ο Phinney σημειώνει ότι είναι πολύ δύσκολο να έρθει το πάνω μέρος του σώματος σε πραγματικά επίπεδη θέση, στην προσπάθεια των περισσότερων αθλητών να πάνε όσο πιο μακριά γίνεται από τη σέλλα, επιτυγχάνοντας πιο αεροδυναμική θέση.

 

Δυστυχώς δεν υπάρχει συγκεκριμένη μέθοδος που να δίνει μία λύση στο μήκος του λαιμού ενός ποδηλάτου με βάση τον σωματότυπο ενός αθλούμενου. Ένας δείκτης που χρησιμοποιείται είναι όταν ένας αθλητής σε φυσιολογική θέση και ποδηλατεί, ρίχνει μια γρήγορη ματιά στο κέντρο του μπροστινού τροχού. Και αν το κέντρο δεν φαίνεται, επειδή το εμποδίζει το τιμόνι, τότε αυτή η θέση είναι σωστή. Αν το κέντρο βρίσκεται πιο μπροστά από το τιμόνι στην οπτική ματιά, τότε χρειάζεται μεγαλύτερος λαιμός και το αντίθετο. Επίσης ο Lemond λέει ότι οι αγκώνες θα πρέπει να έχουν 65-70 μοίρες γωνιά και τα χέρια να πιάνουν το τιμόνι από τα drops (??).

 

Measure yours current bike's top tube and stem. Then, decide how you'd like to alter that fit. Add the top tube length to the stem length to get your overall top dimension. The very reason we stock stems in 1cm increments, from 7cm to 14cm, is just to let you dial in your best top tube and stem length.

 

ü  Βήμα 7ο. Πλάτος τιμονιού

 

Τα τιμόνια στα ποδήλατα δρόμου έχουν διάφορα πλάτη και γωνίες. Οι περισσότεροι αθλητές διαλέγουν τιμόνι όσο και το άνοιγμα των ώμων τους. Ένα τιμόνι πιο πλατύ από το κανονικό όμως ανοίγει περισσότερο τα πνευμόνια με αποτέλεσμα να υπάρχει καλύτερος αερισμός αλλά και πολύ καλύτερος έλεγχος του ποδηλάτου, ωστόσο δεν είναι τόσο αεροδυναμική η θέση του αθλητή πάνω στο ποδήλατο. Με βάση αυτούς τους παράγοντες ο αθλητής μπορεί να αποφασίσει μόνος του.

 

ü  Βήμα 8ο. Μήκος Βραχίονα - σχέσεις γραναζιών

 

Το μήκος του βραχίονα μπορεί να είναι διαφορετικό από ποδηλάτη σε ποδηλάτη ανάλογα με το ύψος του και το στιλ του (ίσως το αγώνισμα που τρέχει). Οι μεγαλύτεροι βραχίονες προσφέρουν πολύ καλύτερη άνεση, βοηθούν στην πίεση πιο βαριών σχέσεων γραναζιών, με μικρότερο στροφάρισμα (περιστροφές το λεπτό στα πόδια). Τέτοιους είδους αθλητές είναι οι αθλητές αναβάσεων ή και κάποιοι ατομικής χρονομέτρησης. Απ την άλλη πλευρά αν κάποιος χρειάζεται στροφάρισμα αυτό γίνεται καλύτερα με του κανονικούς βραχίονες. Σαν σημείο αναφοράς θεωρούμε τους βραχίονες με μήκος 170 χιλιοστά για ποδήλατα με μήκος C-Τ μέχρι 54 εκατοστά. Οι βραχίονες από 170-172,5 χιλιοστά χρησιμοποιούνται σε ποδήλατα από 55-61 (C-T) εκατοστά και από 172,5 - 175 χιλιοστά χρησιμοποιούνται σε ακόμα μεγαλύτερα ποδήλατα. Τα ποδήλατα ορ